gedichten - de weerman twee

de weerman twee

de weerman van de nieuwe tijd
die heeft iets vreemds

hoe moet ik dat nou zeggen
het lijkt of hij in hoge nood
een kippeëi moet leggen

wat loopt zo'n man te drentelen
te zwaaien met z'n armen
och heer heb toch erbarmen
waarom lult hij toch, blij van zin
rechtstreeks die televisie in

dat staat daar populair te doen
en even een klimaatje weg te geven
en kijken in die kamera
wat is het toch, ik weet het niet
ik vind dat niet normaal
als je het mij vraagt hebben alle weermannen
precies dezelfde kwaal

waar haalt zo'n vent het lef vandaan
om zonder blozen en mankeren
de zon tot einddoel te verheffen
de regen te vervloeken
en de storm te degraderen

het is gewoon een grof schandaal
ik smeek U: breng het weer neutraal
zodat het weer op weer begint te lijken
misschien dat ik dan ook weer eens
naar boven durf te kijken

* * *