31 december 2011

Afgelopen periode is er groot onderhoud uitgevoerd aan de beeldbank, de software van het programma Coppermine is bijgewerkt naar de nieuwste versie. Een toevoeging waar ik zelf erg gelukkig mee ben is de extra keuze om precies op woord te zoeken. Bij gebruik van deze optie geeft een zoekactie naar ezel alleen nog ezels en niet al die paarse bloemetjes die ezelsoor genoemd worden. Ook een klein minpuntje: door een gemene hapering tijdens de upgrade is een groot deel van de provincie-aanduidingen genadeloos uit de database verdwenen. Niet zo belangrijk maar er wordt natuurlijk aan gewerkt.

18 december 2011

Tijdens het smullen van in wijn gekookte stoofpeertjes met vanille-ijs zie ik hoe mooi mijn half afgekloven peertje eigenlijk is. Met moeite lukt het om een paar peertjes te bewaren voor een foto. Als ik met opbouwen van het stilleven bezig ben laat ik de moderne close-up die ik voor ogen had schieten en kom toch weer terecht in antieke schemerige sferen met spannend licht. Dat hoort waarschijnlijk zo bij stoofpeertjes. Deze foto is een bewerking in sepia maar de peertjes zijn in kleur gebleven wat net een extra accent geeft. Bij de stillevens in de beeldbank is deze foto ook in kleur te zien.

13 december 2011

Opgejaagd door de vrolijke geplastificeerde kerstmuziek die overal in de straten vanuit speakers over me uitgebraakt wordt vlucht ik de plaatselijke kringloopwinkel in. Hier is alles tenminste al eens gebruikt of flink op leeftijd dus stukken minder opgefokt. Hier geen doorgedraaide kerstgedachte maar doorgezakte matrassen en pannen zonder deksel. Maar zo makkelijk ontkom ik niet aan mijn lot, midden in de winkel staat de kerstversiering op lange tafels uitgestald. De kitscherige kerstmannetjes die iedereen laat liggen worden door mij barmhartig geadopteerd en thuis besluit ik een groepsportret van deze aftandse zwervers te maken. Veel kitsch is geen kitsch maar al bijna weer kunst.

4 december 2011

Omdat iedereen, ik dus ook, telkens maar nooit tevreden is en altijd meer wil worden de nieuwe foto's in mijn portfolio nu nog groter getoond. Tot nu toe waren de foto's tot 600 pixels groot, voortaan is dat maximaal 1000 pixels. Ik verwacht dat hierdoor vooral mijn landschapsfoto's beter tot hun recht zullen komen. De eerste fotoseries in deze grotere maat zijn Aekingerzand , De Wieden en Zuid-Limburg in de categorie 'Geografisch'. In de toekomst zullen ook alle andere fotoseries in het portfolio op deze grotere maat gepresenteerd worden.

23 november 2011

Ik fiets langs een pas omgeploegde akker in de Noordoostpolder. De zon staat laag en de geploegde voren tekenen zich mooi af in de zon. Maar ik zoek helemaal geen glimmende geploegde akker, ik zoek herfstkleuren en andere fotografische verrassingen. Dus fiets ik door. Saai landschap daar in de polder hoor, zeker in het najaar. Geen kleur te bekennen. Ik kom langs de volgende geploegde akker. Beter licht, grafisch een stuk interessanter en als ik niet op zoek was naar herfstkleuren zou ik misschien wel een foto maken. Maar ik fiets door want ik zoek echt hele andere dingen. Vlak bij voormalig eiland Schokland de derde geploegde akker. In de verte een bosje waar alle grafische lijnen samen komen. Dat zie ik in een flits als ik voorbij fiets. Pas dan snap ik wat ik vandaag in die saaie Noordoostpolder te zoeken heb. Ik kom er een pas geploegde klei-akker fotograferen.

2 november 2011

Voor de landschapsfotograaf is de herfst minstens zo zenuwslopend als het voorjaar. Het is weliswaar minder druk dan het voorjaar maar de kansen om het kleurenspektakel vast te leggen zijn een stuk kleiner en doen zich lang niet elk najaar voor. Wachten en duimendraaiend hopen op een dag met zon precies als de kleurenpracht van de afstervende boombladeren op het hoogtepunt is. Als de kans zich inderdaad voordoet vervallen alle reeds gemaakte afpraken met onmiddelijke ingang en wordt er haastig kleur geoogst in de natuur want voor je het weet is alles weg. Aan bovenstaande vrijstaande eik in de buurt van het Adderveen (in het Drents-Friese Wold) fiets ik notabene bijna voorbij omdat ik druk in de fiets zit te mopperen over wat allemaal net niet lukte die dag. Niet mopperen fotograaf, opletten moet je!

30 oktober 2011

Deze set van zeven berkenhouten onderzetters is een tijdje geleden gemaakt en nu aan de website toegevoegd. Ze zien er eenvoudig uit waardoor alle aandacht uit kan gaan naar de prachtige tekening die hout met slaap kan hebben. Bij de productie kwam meer kijken dan effe een paar plakjes hout afzagen. Niet alleen glad schuren (van korrel p40 oplopend tot korrel p240) maar ze tegelijkertijd netjes vlak zien te houden en voor de beste afwerking zijn zelfs een paar olie- en lakproeven gedaan.

25 oktober 2011

Daar liggen ze dan, midden in een beukenlaantje in het Katlijker Schar. Zie maar dat je er langs komt en vergeet vooral niet dat je volgens de bordjes minstens vijfentwintig meter afstand moet houden van deze onvoorspelbare natuurkoeien. Omdat ik ze geregeld tegenkom onderweg weet ik hoe wisselend hun humeur kan zijn. Deze koe en stier zijn uitzonderlijk rustig en lui dus ik loop er vlak langs en maak van korte afstand een aantal foto's. Slechts even kijkt de enorme stier me aan, dan gaat hij weer verder met herkauwen.

17 oktober 2011

Aan het panorama-album in mijn portfolio zijn weer zeventien nieuwe panoramafoto's toegevoegd die de afgelopen maanden gemaakt werden. Vroeg ochtendlicht bij Kampen levert maar liefst drie serie's op omdat Kampen van alle kanten even mooi is. Een andere verrassing is het Grolloërveen dat na elke tien meter op de lange houten fietsbrug een totaal ander vergezicht biedt. Vier panoramaseries van het Grolloërveen dus en dan heb ik me nog ingehouden. Bovenstaand sfeervol panorama is een struweel jeneverbessen op het Smitsveen, onderdeel van het Dwingelderveld.

5 oktober 2011

De afgelopen periode met veel ochtendmist bood meer kansen dan ik als landschapsfotograaf wist te benutten maar een vroege zaterdagochtend op het Aekingerzand maakt veel goed. Dichte maar lage mist die al voor zonsopkomst prachtig verkleurt. Bij een grove den loopt een andere fotograaf ongeduldig te ijsberen tot de zon boven de bosrand verschijnt. Ik heb helemaal geen tijd voor ijsberen en moet, juist vanwege die fotograaf, al meteen hard aan het werk. De zonsopkomst zelf valt een beetje tegen maar verder is het een bijzondere ochtend die een flinke serie spectaculaire landschapsfoto's oplevert waarvan er maar heel weinig afvallen tijdens het latere uitzoeken, selecteren en ontwikkelen.

26 september 2011

Ik kende het Grolloërveen al alleen wist ik niet dat het zo heette. Een lange houten fietsbrug loopt er dwars door het moeras en het uitzicht is naar alle kanten even indrukwekkend. Het gebied is niet groot maar juist de beslotenheid geeft het een bijzondere sfeer. Ik kom er langs op het moment dat de grassen mooi op kleur zijn. Helaas zonder zon waardoor dit type landschapsfoto geen schijn van kans heeft. Een paar dagen later haal ik de schade in als de zon wel schijnt en maak er veel te veel foto's die me later veel werk en twijfel bezorgen bij het selecteren. Allemaal anders, allemaal even mooi maar drie keer te veel. Ook royale overdaad kan soms een serieus probleem zijn. De meeste foto's uit deze serie zijn in het album 'veen en moeras' in de beeldbank te vinden, een aantal panorama's zal over enige tijd gepubliceerd worden.

18 september 2011

Elke koe heeft een eigen karakter, daar ben ik na het maken van bijna achthonderd koeienfoto's wel achter. Maar de ene koe heeft wel wat meer karakter dan de andere. Al vanuit de verte zie ik de kop van deze koe eruit springen en dat is opvallend want de kleine kudde aan de rand van Zwartsluis is zeer divers en op zich al behoorlijk karakteristiek. Deze koe met lichte wipneus, ik wist ook niet dat dat bestond, is toch nog weer zo opvallend in de kudde dat ik er een portret aan waag.

8 september 2011

Deze houten kruk met veel te veel poten is een meubelmakersoefening in onzin. Weg met logica en rationaliteit, weg met zuinigheid en vooral weg met die dodelijke haakse hoek! Drie poten zijn genoeg dus ik maak er elf en elke poot wordt anders. En lekker zitten doet ie ook nog niet. Wie in wanhoop probeert om deze kruk dan maar als bijzettafeltje te gebruiken wordt ook al diep teleurgesteld. Het blad loopt hobbelig rond en er blijft bijna niks op liggen. Kortom, dit is geen praktisch meubelstuk maar een dwars en onbegrijpelijk kunstwerk. Zou ik het dan toch nog eens leren...

4 september 2011

Ik hou er eigenlijk niet zo van als bomen omgezaagd worden en zeker niet met een brullende kettingzaag. Veel te makkelijk en veel te snel. Als elke boom nog met de hand geveld moest worden hadden we nog veel meer bos om ons heen staan en vooral nog veel meer echte oude stoere bomen. Of er bestond geen werkloosheid en we hadden een heel leger van boomzagers, dat zou natuurlijk ook kunnen. Als er dan toch weer zonodig een boom met veel misbaar om het leven gebracht moet worden laat ik er dan in elk geval een paar goede foto's van maken. Bijvoorbeeld vanuit ons zolderraam zodat je het spektakel eens vanuit een ander standpunt ziet. Van de vermoorde berk heb ik een stuk stam geritseld, als eerbiedig aandenken zal ik daar een mooie houten schaal van draaien.

26 augustus 2011

Op de flank van de Havelterberg staat in het waterwingebied een schitterend stuk open beukenbos. Al jaren fantaseer ik dat het er nog veel mooier zou zijn met mist en vroeg zonlicht dat in stralen tussen de stammen priemt. Zoals altijd valt het ook deze ochtend weer bar tegen. Te weinig mist, zon net uit de verkeerde hoek en niet eens de moeite waard om voor te stoppen. Teleurgesteld fiets ik verder en heb een paar honderd meter verderop wel beet. Weliswaar geen open beukenbos maar 'slechts' een strak perceeltje sparren maar sfeer is er genoeg en daar gaat het natuurlijk vooral om bij een mistig bos in ochtendlicht.

14 augustus 2011

Een trage mestkever die diep in het bos op een dik mostapijt loopt maakt een korte wandeling met veel te weinig zon toch nog de moeite waard. Nadat ik mijn macrolens en statief te voorschijn heb gehaald blijft de kever vriendelijk wachten tot ik heb scherpgesteld. Na een paar foto's verstel ik even wat aan mijn camera, kijk weer op en zie alleen nog maar een dik mostapijt. Weg kever, weg sprookje in het bos.

26 juli 2011

Het gebeurde vele weken geleden. Eerst was er het woord. Zelfmoordboom. Na het woord komt het beeld en ik moet hard lachen. Ik druk de bizarre fantasie snel de kop in want zo shockerend wil ik helemaal niet zijn. Maar ik vergis me in mezelf en de zelfmoordboom blijft door mijn hoofd spoken. Uiteindelijk besluit ik de vreemde fantasie de ruimte te geven in de hoop er voorgoed van af te zijn. Later ontdek ik iets bijzonders: bij dit schilderij passen meer dan honderd titels die het telkens net weer een iets andere betekenis geven. 1: 'Dankzij de verhoogde maximumsnelheid was iedereen op tijd bij zijn boom'. 2: 'De meeste mensen namen hun eigen ladder mee'. 3: 'In de stad werd het steeds rustiger'. De andere titels mag je zelf verzinnen.

18 juli 2011

Op zoek naar een plausibele reden voor het wegsmeren van heel veel knetterend geel (heb ik gewoon eens zin in) kom ik in mijn eigen fotoarchief een serie foto's tegen die ik vorig jaar maakte in het Groninger Oldambt. Een uitgestrekte akker met bloeiend koolzaad, dat lijkt me ruim voldoende geel. Uit een tweede foto snoep ik er een klein boerderijtje bij als vlakvulling maar de windmolens en het industriecomplex van Delfzijl staan er in het echt ongeveer net zo bij. Nu weet ik het zeker, ik hou van geel. En ook van Groningen trouwens.

15 juli 2011

Aan galerie 3 is een nieuw schilderij toegevoegd. 'Visser op zee' flitste als grafisch beeld slechts heel eventjes door mijn hoofd maar werd gelukkig onmiddellijk met balpen vastgelegd op de achterkant van een verkreukeld boodschappenlijstje. De meeste tijd ging bij de totstandkoming van dit schilderij zitten in afwegingen over wat er aan die hengel moest komen te hangen. Net op tijd bedacht ik dat die vraag in dit geval beter nooit beantwoord kan worden. Bleek het schilderij dus al lang klaar te zijn.

14 juli 2011

Mijn nieuwste instant compositie op piano, je mag het ook gewoon een improvisatie noemen, gaat weg onder de titel 'Hobbeldeknots'. Ik snap ook niet waarom en ogenschijnlijk slaat het nergens op maar juist op dingen die zomaar in je op komen moet je soms verschrikkelijk zuinig zijn. Nu eens geen grappig plaatje erbij, dat zou in deze tijd van bezuiningen, versobering en andere overdreven afknijperij een beetje misplaatst zijn. En trouwens, dat leidt ook maar af, toch?

26 juni 2011

Bij het Friese Marrum staat boven op de Waddendijk een kunstwerk in de vorm van een kleine tempel met een grasdak, ontworpen door kunstenaar Ids Willemsma. Na dit aansprekende kunstwerk gefotografeerd te hebben ben ik nog niet helemaal tevreden. Het gras op dijk en dak is niet groen genoeg en er zijn te weinig schapen en fietsers in beeld. Hetgeen ik maar oplos door er een schilderij in naïeve stijl van te maken dat wel lekker overdreven groen is. Mijn camera moet de werkelijke kleuren zo goed mogelijk benaderen maar mijn schilderskwast mag er een bonte bende van maken.

20 juni 2011

Kijk, daar hou ik nou van: ruimte voor de tand des tijds. Niet meteen alles wat stuk is weggooien, slopen, opruimen en vervangen door iets nieuws. Er is al zoveel nieuws in de wereld. Soms is iets dat de sporen van het leven zichtbaar met zich meedraagt veel interessanter en heus niet alleen voor een fotograaf die houdt van verval. Nee, ik zou er niet in willen wonen, dat is weer een heel ander verhaal.

6 juni 2011

Wie zit daar toch zo gretig te haffelen van de onrijpe zaadpeulen van onze kostbare judaspenning? Betrapt, een dikke vette groene rups. Ellendig ongedierte dat noodzaakt om de gifspuit snel ter hand te nemen? Welnee, ben je nou helemaal betoeterd, het is een prachtig beestje waar ooit een nog mooiere vlinder uit komt. Eerst de rups zo mooi mogelijk fotograferen en daarna proberen om hem op naam te brengen. Dat lukt lang niet altijd maar dit keer wel, het blijkt de rups van het oranjetipje.