bassociaties

In de drup

Het computervirus dat ik afgelopen week binnen weet te halen is zo mogelijk nog vervelender dan de twee etterbakjes van vorige maand. Ik vraag me af of ik soms een gratis abonnement op die infecties heb en voel me een behoorlijke sukkel. De eerste verschijnselen komen me bekend voor en ik zie ook een griezelig vertrouwde bestandsnaam voorbij komen als Windows maar moeizaam af wil sluiten.

Kom, ik heb veel geleerd van de vorige keer en het ziet er allemaal vrij bekend uit, met wat geluk was ik dit varkentje in een paar uur. Maar wat ik vervolgens ook probeer, de reddingsprogramma's die ik inmiddels ken krijgen geen grip op de zaak. Laatstwerkende configuratie, safemode of Hijackthis, ik schiet er deze keer allemaal niks mee op.

Zelfs Combofix, mijn laatste noodgreep, wordt lachend aan de kant geschoven en heeft geen schijn van kans. Hierdoor krijg ik het idee met een vers ontwikkelde besmetting van doen te hebben. Waar mijn virusscanner in eerste instantie niets kwaads zag in de betreffende bestanden slaat ie een dag later na een update groot alarm, maar ja, dan is het kwaad al lang geschied.

Nu gaat het er om spannen. Moet ik de Windows installatie weer helemaal van voren af aan beginnen of heb ik misschien profijt van de zogenaamde 'image' die ik vorige keer van de geïnstalleerde C schijf maakte. Ik start de reddingsCD die ik zelf met 'Bart PE builder' in elkaar knutselde. Als ik geluk en gelijk heb kan ik vanaf deze CD een eenvoudige Windows omgeving rechtstreeks in het werkgeheugen laden en heb zo van de aangetaste C schijf geen last meer.

Dat lukt inderdaad en op die manier kan ik de eerder gemaakte image terugzetten op de C schijf. Dat terugzetten van een image is een klusje van niks en binnen tien minuten staat er een complete voorgeïnstalleerde en schone Windows omgeving van zo'n 5 Gigabyte op zijn plek. Dat schiet nog eens lekker op.

Jammer dat ik alleen deze ene eenvoudige image heb, de meeste programma's waren nog niet geïnstalleerd toen ik de image maakte. Maar toch scheelt het me al snel een dag ploeteren en zwoegen omdat de hele Windows XP omgeving al precies zo ingericht is als ik hem eerder opbouwde, zelfs inclusief Firefox browser en ingesteld email programma.

Omdat ik de rest van de software nog zo kort geleden installeerde heb ik het meeste nog in mijn hoofd zitten en kan ik mij redelijk snel een weg banen door de overvloed aan programma's die ik op mijn rekendoos heb staan. Zodra alles weer geïnstalleerd en afgesteld is zal ik snel een tweede image maken, daar kon ik nog wel eens profijt van hebben.

Tussen de digitale bedrijven door brengen we weer eens een bezoek aan mijn vader. Op zondagen is hij tegenwoordig thuis te vinden dus daar nemen we eens een kijkje. Ik vind hem er gezien de omstandigheden erg goed uitzien en vooral psychisch is hij met enorme stappen vooruit gegaan.

Zijn kromgetrokken klauwen beginnen al te wennen en ook de onderhuidse bloeduitstortingen ga ik op den duur toch wat minder eng vinden. Het lijkt er dan zo zoetjes aan toch van te komen dat mijn vader weer thuis kan/mag gaan wonen.

Met wat geluk wordt er komende week door de gemeente groen licht gegeven voor vergoeding van een vrij uitgebreide verbouwing waarbij de garage tot slaapkamer omgetoverd wordt. In het achterkamertje dat altijd als Oost-Europese provisiekamer dienst deed zullen de uien, pompoenen, aardappels, jam, kartonnen dozen en plastic zakken plaats moeten maken voor een douche en toilet.

Ik heb te doen met mijn moeder die op haar oudedag nog een hele verbouwing moet aanvragen en regelen. Ze heeft het er maar druk mee en ligt er natuurlijk wakker van. Gelukkig zit er een gepensioneerde bouwtekenaar in de vriendenkring die nog erg actief is en graag helpt met tekeningen maken, offertes aanvragen en een slaperige gemeente wakker en aan de gang houden.

Voor het fotograafje in mij is het dikwijls smullen geblazen om even door de tuin van mijn ouders te struinen. In tegenstelling tot onze eigen tuin ligt deze tuin vol in de zon en daardoor staat er heel wat meer te bloeien dan in onze zwaar beschaduwde bostuin. Deze keer valt dat een beetje tegen, het regent de hele dag en het is allemaal grauw en grijs buiten.

Als het later in de middag toch even wat lichter en droger wordt kan ik het niet laten om in de motregen even snel rond te struinen. Volop bloeiende Sleedoorn natuurlijk maar die fotografeerde ik al zoveel de laatste tijd dat ik er een beetje flauw van ben. Verder natuurlijk de knalgele Forsythia en blauwe druifjes die hier 100 kilometer naar het zuiden al wat verder zijn dan bij ons en her en der vind ik nog wat kleurige verrassingen.

Tulpen in de regen, Eerbeek.

Alles is drijfnat van de regen dus het betere macro-knielwerk laat ik wijselijk achterwege. Voor die paar miezerige verregende tulpjes, waar doe ik het in vredesnaam voor vraag ik me af, kom ik er echter niet omheen. Als ik denk klaar te zijn zie ik opeens onder aan een tulpje een dikke druppel hangen. Ha, dat kon wel eens wat worden.

Ik haast me naar binnen voor een macrolens en hoop dat de druppel even op me wil wachten. Dat wil de druppel inderdaad en zo kan ik weer wat kleurig materiaal bij elkaar schieten voor mijn op handen zijnde webgalerie met abstracter fotowerk. En zo blijkt maar weer eens dat ik helemaal gelijk heb als ik op mijn eigen fotopagina betweterig schrijf dat ook met grauw en saai weer soms aardige plaatjes te schieten zijn, als je maar weet waar je op moet letten. Zo leer je nog eens wat van jezelf.