Ook vandaag belooft het weer een schitterende dag te worden. Als ik beneden kom is het eerste wat ik zie een prachtige lichtval op het blad van onze druiven. Ik haast mij onmiddellijk naar buiten om al dat moois vast te leggen en zie dan tussen de bessenstruiken een spinnenweb schitteren. Helaas zonder dauw, maar wel met een kruisspinnetje. Foto's van het web dat alle kleuren van de regenboog toont mislukken jammerlijk omdat ik te veel schitteringen in de lens krijg maar het spinnetje krijg ik er naar tevredenheid op.
Pas dan is er even tijd voor heilzame strekoefeningen en een boterham. Dit is niet bepaald een dag om binnen te gaan zitten kniezen. Eigenlijk zou ik wel weer eens een stukje willen fietsen maar ik voel me nog steeds niet goed genoeg om er met de Quest op uit te gaan. Arme fiets, die staat nu al sinds eind juni te niksen en is vast als de dood om als plantenbak te eindigen. Het spijt me fiets, overmacht.
Omdat ik niet tevreden ben over de opnames van de koraaljuffer die ik gisteren maakte besluit ik om weer hetzelfde rondje te maken. Net buiten onze wijk loopt dat toch even anders want ik bedenk dat het ook wel erg aardig is om de nieuwe uitkijktoren tegen deze heldere blauwe hemel te fotograferen. Dat vraagt om een kleine omweg dus ik pas mijn route aan.
Het licht is vanmorgen zo mooi en zacht, dat heb je als je wat verder in de zomer komt, dat zelfs stoeptegels interessant zijn om te fotograferen. Zo diep zink ik niet maar het lukt me niet om een paar zeer alledaagse bloemetjes als klaproos en havikskruid in de wijk Woldmeenthe over te slaan. Net buiten Steenwijk staat boerenwormkruid, alweer een reden om af te stappen. Als ik daarmee bezig ben zie ik driftige bewegingen tussen de bloemen en ik ontdek een aantal schorpioenvliegen die met elkaar aan het vechten zijn om een dode vlieg die ze kennelijk van een spin afgepakt hebben. Dieven zijn het, maar wel mooie.
Terug naar de fiets schrik ik zowaar even van een enorme spin in het gras. Ik hoef me niet te generen want het is werkelijk een joekel en zo lang hebben we de wespspin immers ook nog niet in onze contreien. En weer moet er natuurlijk gekropen en uitgebreid gefotografeerd worden. Tegen de tijd dat alle beestjes en bloemetjes er allemaal op staan is de lucht niet helder meer en gaat het plaatje van de uitkijktoren zonder wolken niet meer door.
Het duurt vandaag lang voor ik bij mijn libelpoeltje ben want er is telkens weer oponthoud van iets anders dat met dit mooie licht beslist op de foto moet. Een tractor, een huis, een dode stronk, je kunt het zo gek niet verzinnen of ik stop er vandaag voor. Eindelijk ben ik dan ter plaatse en na wat loos gespring en gehuppel lukt het om een koraaljuffer zo te hypnotiseren dat ik op mijn gemak een portretje kan schieten.
Omdat ik gisteren nogal wat missers had neem ik nu uit voorzorg een paar foto's extra, iets waar ik thuis spijt van heb want het is vermoeiend om uit twintig precies dezelfde foto's de beste te moeten kiezen. Een normaal mens doet er dan negentien weg en is volmaakt tevreden maar die praktische insteek mis ik helaas. Ik moet en zal de verschillen vinden en de beste foto uitkiezen ook al zijn ze allemaal eender.
Vorig jaar was ik in het begin al blij als ik een stilzittende juffer kon betrappen, nu ligt de lat toch wel wat hoger. Niet alleen zijn mijn eisen wat betreft detaillering inmiddels flink aangescherpt, de juffer moet nu ook mooi genoeg zijn, in het juiste licht zitten en bij voorkeur vrij op een grasje zodat de achtergrond mooi vervaagd. Gelukkig lukt dat niet altijd allemaal tegelijk want dan zouden mijn libelfoto's zo uniform worden dat het saai werd.