bassociaties

Ongedetermineerd

Laat je niet voor de gek houden door alle mooie woorden en formuleringen op dit weblog, ik weet eigenlijk bijna niks. Als je een beetje een beeld wilt krijgen van wat ik dan allemaal niet weet moet je maar eens in de beeldbank kijken onder het zoekwoord 'ongedetermineerd'. Weer zo'n deftig woord dat zoveel betekent als 'kweenie'. Dure woorden, daar weet ik er wel een heleboel van en je kunt je onnozelheid er zo lekker mee verhullen dus dat doe ik graag en vaak.

Bloeiende eik, Noorderveld, Hijken.

Ik weet het verschil tussen een eik en een beuk en als een beuk rood blad heeft is het een rode beuk. Maar je hebt zomereiken en wintereiken en veel tussenvormen want ze kruisen ook nog eens makkelijk. Het verschil is het beste te zien aan de lengte van de bladstelen. Elke echte natuurfotograaf is dol op het verschil tussen zomer- en wintereik en noemt het liefst de Latijnse namen er ook nog bij. Kijk, die flauwe duurdoenerij doe ik dan tenminste niet aan mee en al helemaal niet sinds ik weet dat erg veel eiken in ons land een beetje wintereik en een beetje zomereik zijn.

Ik maak alleen een uitzondering als er geen Nederlandse naam voorhanden is, zoals bij een soort gebroken hartje dat op de Bisschopsberg terecht is gekomen en daar op dit moment weer allerliefst staat te bloeien. Maar het is geen gebroken hartje, het is Dicentra Formosa. Klinkt naar een Japans gebroken hartje en een Nederlandse naam heb ik nog niet gevonden dus dan mag het.

Zoals het hoort weet mijn vader meer dan ik, vooral als het op bomen, struiken en kruiden aankomt, maar hij heeft dan ook de hogere bosbouwschool gedaan en vroeger heel wat afgedetermineerd. Als ik bij hem op bezoek ben vertelt hij dat overal de vuilboom zo mooi staat te bloeien, om precies te zijn de vuilboomsoort sporkehout, die met die fraaie lange witte bloeipluimen. Dat is gek want ik vind dat op dit moment vooral de Europese vogelkers zo mooi staat te bloeien, die met die fraaie lange witte bloeipluimen.

Bloesem van Europese vogelkers, Steenwijk, 2008.

Pak de flora eens, zegt hij. Zelf kan hij dat niet meer omdat zijn handen zwaar aangetast zijn door de Wegener. Ik begin zelf ook nieuwsgierig te worden of we het nou over dezelfde struik hebben en er een andere naam aan geven of dat hier toch van zoneverschillen in de regionale flora sprake is. In de vijfdelige en minstens vijf kilo wegende flora zoek en vind ik sporkehout en overhandig het bewijs van mijn gelijk aan mijn vader. Die sputtert nog wat tegen en moppert dat er wel erg weinig afbeeldingen bij sporkehout staan maar als ik de armetierige bloeiwijze zie weet ik dat ik dit keer van hem gewonnen heb. En ik ben al zo volwassen dat ik niet eens de behoefte voel om mijn overwinning op te eisen. Behalve dan even op dit weblog.

Het is dus de Europese vogelkers en niet de vuilboom die nu overal uitbundig staat, of eigenlijk al weer stond, te bloeien. Van de vuilboom heb ik trouwens nog geen foto, misschien moet ik daar eens wat aan doen. Toch nog eens aan mijn verlamde maar alwetende vader vragen of hij er ergens een weet te staan want zelf zie ik het verschil nog niet eens tussen vuilboom en Amerikaanse vogelkers, stuk onbenul dat ik ben.

Nog slechter ben ik in paddenstoelen, varens, mossen en insecten. Een vlieg is een vlieg is een vlieg, zo dacht ik toen ik begon met macrofotografie, maar inmiddels weet ik wel beter. Ik ken nu enkele zweefvliegen bij naam, die zijn op het oog nog redelijk makkelijk te onderscheiden, maar de meeste bloemenvliegen, huisvliegen, roofvliegen en andere vliegen moet je stuk voor stuk uit elkaar pulken om met zekerheid te kunnen zeggen met welke soort je van doen had.

Vlieg (maar welke dan toch?) op rozemarijnblad, Steenwijk, 2007.

Ik houd niet zo van die vorm van verleden tijd en laat vliegen liever gewoon weer vliegen dus bij mijn vliegenfoto's staat meestal 'vlieg' en soms, als ik zin heb, maak ik er een bloemenvlieg van of een roofvlieg. Kan mij het schelen, niemand die het ziet. Slechts heel af en toe word ik op de vingers getikt door een oplettende websurfer en krijg ik commentaar op een verkeerd benoemde libel of vlinder. Soms hou ik daar leuke contacten aan over, nog een goede reden om het met de determinatie niet al te serieus te nemen. Wel staat er nog een goed mossenboek op mijn verlanglijstje want dat ik van de mossen nog steeds alleen de rode heidelucifer bij naam kan noemen is wel heel erg gortig.