bassociaties

Het verboden lijstje

Ach en wee, het gaat weer helemaal mis met mij de laatste tijd. Het losbandige fotograferen 'voor de vuist weg' wordt sluipenderwijs verdrongen door een zeer strakke planning die bijna van dag tot dag aangeeft waar ik een kijkje moet nemen omdat een zeer specifiek plantje of diertje aan de beurt is voor een fotosessie wegens bloei, geboorte of andere markante gebeurtenis.

In mijn geval is die benadering echter volstrekt foute boel want door de zelfgefantaseerde werkdruk kom ik nog weer strakker in mijn lijf te zitten en dat is wel het laatste waar ik op zit te wachten. Het is weer die ellendige voorjaarskriebel waar ik zo'n last van heb en mijn gevoel dat het dit jaar nog veel erger is dan vorige jaren kon wel eens kloppen. Men zegt dat het een extreem warme aprilmaand geweest is en daardoor heeft veel bloeiend spul het bloemetjesfeest in slechts enkele dagen afgewerkt. Daar valt ook door mij niet tegenop te fietsen en fotograferen.

Ik doe verschrikkelijk mijn best om het zeer verboden fotografische wensenlijstje uit mijn hoofd te bannen maar dat lukt maar zeer gedeeltelijk. Zo knaagt de nog niet gefotografeerde bloei van de kraaiheide ergens in mijn achterhoofd een gaatje en ook over de esdoorn maak ik me nog steeds zorgen. De meidoorn lijkt het nu met iets minder zon wat rustiger aan te doen dus daar heb ik nog wel even de tijd voor.

Dat van die esdoorn is trouwens nieuw, zoals zoveel nog steeds nieuw voor me is. Vorig jaar ontdekte ik voor het eerst dat een eik ook bloeit en dit jaar is de esdoorn aan de beurt. Huh, bloeit die ook dan? Alle bomen bloeien, dat weet ik ook wel of ik mag op zijn minst geacht worden het te weten maar het is toch weer iets heel anders om dan ook te weten hoe dat er precies uitziet, om het over het fotograferen van bloeiende bomen nog maar niet te hebben. Ik wil een hoogwerker voor mijn verjaardag. De gewone esdoorn heeft op dit moment schitterende groene bloeiaren, ze vallen me dus dit jaar pas voor het eerst op, en ik wist ze nog niet naar mijn zin te fotograferen. Staat dus nog op het verboden lijstje.

Bloeiende witte paardenkastanje is van dichtbij niet alleen wit, Steenwijk.

Maar de paardenkastanje kan ik wegstrepen want daar maakte ik deze week een paar aardige plaatjes van. 'Van dichtbij', ik citeer mijn vrouw even, 'is de witte paardenkastanje eigenlijk maar een lelijke truttige bloem met al die bonte kleuren'. Ik geef toe, het doet allemaal wat gekunsteld en overdreven aan en de kleurcombinatie kan zonder meer de strijd aangaan met kardinaalsmuts maar ik vind het nog wel wat hebben ook. Ik ben altijd al dol geweest op veel en felle kleuren. De rode paardenkastanje is echter een stuk smaakvoller, daar zijn we het hier thuis snel over eens. Bestaan die ook dan? Ja, die bestaan ook. Binnenkort geheid in meervoud op mijn beeldbank te vinden.

Bloeiende moeraswolfsmelk in vroeg tegenlicht, Giethoorn.

De moeraswolfsmelk, ik ken hem al wat langer maar was hem weer helemaal vergeten, staat bij uitzondering slechts kort op het illegale lijstje. In de Wieden ontdek ik een pol die er fraai bij staat maar ik heb geen telelens mee en kan er daardoor niet meer van maken dan: 'rietland met in de verte iets wat aan moeraswolfsmelk doet denken'. Daar doen we het niet voor en binnen een paar dagen ben ik met de juiste apparatuur weer ter plaatse voor het echte werk. Die bliksemactie gaat wel weer ten koste van de zoektocht naar bloeiende kraaiheide, alles heeft zo zijn prijs.