bassociaties

Bloeiende heide

Met de foto van bloeiende heide die ik hier laatst liet zien is echt helemaal niks mis maar natuurlijk zit het me toch dwars dat hij met een eenvoudige compactcamera gemaakt werd. Gewoon het idee, meer niet. Uit ervaring weet ik dat de kans maar klein is dat ik het plaatje over kan doen, zelfs als ik water bij de wijn doe en het met de exacte locatie niet al te nauw neem. Maar ik kan het gewoon niet laten.

Vooruit maar weer, op naar Ruinen, op naar Benderse, op naar het Dwingelderveld. Al op de heenweg gaat het helemaal mis, ik laat me te veel afleiden door wat ik onderweg tegenkom en loop daardoor zware vertraging op. Een mooie maaidorser net voor Ansen, een mooi hek iets dichter bij Ansen, een lieve koe bijna in Ansen en de mij reeds overbekende oude boerderij midden in Ansen.

Oude leegstaande boerderij met kameeldak, Ansen.

Met angst en beven wacht ik al enige tijd af wat er met de boerderij gaat gebeuren. Ik heb hem te koop zien staan, daarna heb ik gezien dat de oude boerenbewoners vertrokken. Die zitten nu hun laatste dagen waarschijnlijk te slijten achter een haaks en hoogwaardig geïsoleerd raampje in een zorginstelling. Brrr, ik moet er even niet aan denken wat dat voor omschakeling moet zijn. Nu staat de boerderij al weer een tijd leeg, het onkruid schiet op langs de muren en ik verwacht elk moment een bouwkeet met bijbehorende puincontainer en sloopmachines.

Ansen is een boerengehucht van niks maar ik kom er vandaag maar niet doorheen. Er is dan ook mooi licht bij Ansen. Ik fotografeer er net zo lang tot dat mooie licht helemaal op is en ga vervolgens op de heide zitten mopperen dat het mooie van het licht af is. Gestoofde oetel, zeg ik tegen mezelf, wat wil je nou eigenlijk?

Dat zal ik je eens vertellen. Ik wil net zo'n mooie foto van de Benderse heide maken als twee jaar geleden maar dan nog net wat mooier. Bij voorkeur met de schaapskooi iets groter in beeld. En dat de schaapskudde dan net door de deuren naar buiten komt. En een regenboog erachter zou ook niet verkeerd zijn. Of een ree die op de voorgrond voorbij huppelt. Met het liefst een zingend bostrolletje op zijn rug.

Mijn wensen zijn dus zoals altijd zeer bescheiden en realistisch maar het zit er niet in. Ten eerste laat het licht me in de steek want dat maakte ik immers op in Ansen, maar nog veel problematischer is dat de heide op het juiste stuk amper staat te bloeien. Daar heeft het heidehaantje nu eens geen schuld aan, de heide wordt er gewoon verdrongen door grassen en hoe mooi die soms ook kunnen bloeien, ze halen het natuurlijk van geen kanten bij een veld bloeiende struikheide.

Met moeite geef ik voor mezelf toe dat ik hier verder niet veel te zoeken heb en met een behoorlijk zure kop trap ik moeizaam over het golvende leempad richting radiotelescoop. Ook die laat ik links liggen want die heb ik al minstens tien keer op de foto staan.

Midden op de Kraloërheide wijs ik twee onervaren wandelaars de weg, ze proberen een route te wandelen aan de hand van een velletje tekst en zijn al behoorlijk afgedwaald. Na enig gepuzzel begrijp ik waar de tekst met de wandelaars heen wil en ik kan ze wijzen welke kant ze op moeten als ze vandaag nog hun bestemming willen bereiken.

De Benderse heide is verdrongen door gras, de Dwingeloose heide is aangetast en bruin maar de Kraloërheide is, als je tenminste op de juiste plek gaat staan, behoorlijk paars. Ik maak een foto met boom aan de zijkant en eentje zonder. Het licht is hard en schel en er zal later veel werk bij komen kijken om de kleur van de hei in de foto een beetje te krijgen zoals je het met het blote oog ziet en beleefd.

Via Diever fiets ik naar het Doldersummerveld, met wat geluk kan ik daar nog wat meer paarse hei scoren. Ook hier echter veel vergrassing en veel bruine stukken door het heidehaantje. De compositie die ik in gedachten had, ik ken al mijn gebiedsdelen zo langzamerhand wel een beetje, pakt beter uit dan ik gezien de omstandigheden had durven hopen. Het kan beslist paarser, maar het had ook veel armoediger gekund.

Bloeiende heide en eik, Doldersummerveld.