bassociaties

Het besef der barbaren

Brak ik enige tijd geleden nog ferm een lans voor de natuurlijke ontwikkeling van mijn moedertaal, de laatste tijd begin ik steeds vaker te fantaseren over een taalcontrole-instituut dat zich gaat buigen over alle teksten die gepubliceerd worden. ALVORENS ze gepubliceerd worden wel te verstaan dus er zal op mijn fantasie-instituut verdomd hard en snel gewerkt moeten worden.

Ik stel voor om, zeker in de opstartfase, het taalmisbruik door gewone stervelingen te gedogen maar het idiote gekrakeel op radio en televisie en het misvormde gehaspel op internet en in gedrukte media moest toch maar eens aan banden gelegd worden want het loopt de spuigaten uit en ik erger me dientengevolge dood.

Het ergst van alles is dat ik ongewild en af en toe zelfs al ongemerkt de taalfouten begin na te wauwelen. Kennelijk werkt taalmisbruik zelfs op weldenkende mensen, want als zodanig beschouw ik mezelf ondanks allerlei eigenaardige karaktertrekken nog steeds, als een vorm van hersenspoeling.

Steeds vaker besef ik mij dat het echt helemaal de verkeerde kant op gaat, en dat klopt want die uitspraak klopt voor geen meter. Als ik zelf ook al zo begin te bazelen en mij dingen ga lopen te beseffen is het einde natuurlijk zoek. Je kunt je helemaal niets beseffen, die zinsconstructie bestaat niet in het Nederlands. Je realiseert je iets of je beseft iets.

Het is het een of het is het ander, en wij houden het een en het ander voortaan netjes van elkaar gescheiden in plaats van de hele tijd alles door elkaar te roeren. Steeds meer ministers, staatssecretarissen en journalisten, tot nieuwslezers aan toe, beseffen zich er echter een eind op los en hoe ik ook mijn best doe om er op te blijven letten, heel af en toe begin ik me ook al dingen te beseffen.

Daarmee is het volgens mij dus allemaal begonnen, met het massale zich beseffen. Na het beseffen is het hek van de dam en iedereen roert tegenwoordig ons complete idioom vrolijk door elkaar en gaat er desondanks vanuit nog begrepen te worden. Het meest onschuldig is in dit kader waarschijnlijk nog het 'spreekwoordje husselen'. Vroeger deed je dat als puber voor de grap, ook om een beetje aan taal te snuffelen natuurlijk.

Maar wat ik tegenwoordig hoor zijn geen grappen meer en ook geen gesnuffel aan taal en het zijn ook nog eens ministers en geen jolige pubers die er zo'n onfatsoenlijk potje abracadabra van maken. Het Nederlands wordt afgezeken en te kakken gezet, dat is wat er gebeurt en ik ben het er dus apert mee oneens. Ik wil een einde aan deze laveloze taalbarbarij.

Dit is juist een erg aardige taalfout op een verkeersbord in Beilen. (archieffoto)

Het boeit me echt niet of iemand loopt de worstelen met dialect, met de tussen-n of dees en tees misbruikt, ik maak ook wel eens een domme vergissing, maar het overhoop gooien van het hele idioom gaat me veel te ver, zeker wanneer dat gedaan wordt door mensen die beroepsmatig en dagelijks met taal bezig zijn. Ergens moet toch nog een soort fundament recht overeind blijven staan om op te kunnen variëren en voortborduren?

Natuurlijk is mijn fantasie over zo'n griezelig taalcontrole-instituut te ziek voor woorden en onhaalbaar is het ook want wat moet je in godsnaam met rechtstreekse uitzendingen op radio en televisie? Nee, dat gaat dus van zijn lang zal ze leven niet lukken en daar zal ik mij onder licht gesputter dan ook bij neerleggen.

Een stuk haalbaarder is waarschijnlijk mijn idee om beroepstaalgebruikers tijdens hun sollicitatieprocedure aan een stevige taaltest te onderwerpen. Ik weet nog niet precies welke testmodules daar allemaal deel van gaan uitmaken maar als er onverhoopt bedrijven of instellingen belangstelling tonen wil ik dat idee best eens wat verder uitwerken en er eventueel zelfs een commercieel bureautje voor opzetten. Met zoveel gehaspel en gehannes moet daar volgens mijn eerste berekeningen leuk aan te verdienen zijn.