rss website
bassociaties
dinsdag 17 november 2009
De woonjas
Eigenlijk voel ik er wel wat voor om hier een vrijblijvend potje te filosoferen over de voor- en nadelen van vaccineren maar omdat ik er zelf nog niet helemaal uit ben hou ik me koest en tap toch maar weer uit een ander vaatje. Wie weet is mijn mening op een later tijdstip wat meer uitgekristalliseerd en schrijf ik er dan alsnog een stukje over.
Iets anders dus maar, uit de oude doos. Een betrouwbaar ogende tussenpersoon laat mij ooit een fraaie ademende regenjas zien en als mijn ogen hebberig beginnen te stralen wordt me de onwaarschijnlijk lage aanschafprijs onthuld. Vijfentwintig hele guldens, het is inderdaad al een vrij oud verhaaltje, meer heeft ze er niet voor betaald en er is geen diefstal en heling aan te pas gekomen. Ik geloof er helemaal niets van en vraag haar de jas van het lijf.
De jas blijkt via een dochter rechtstreeks uit het verre China te komen, het land waar ze alles zo goed na weten te maken en dat vertel ik haar ook. Ze is niet in het minst teleurgesteld of uit het veld geslagen, zo overtuigd is ze van de echtheid van deze Nasi-Goreng-tex jas. Ik vraag of de jas echt waterdicht is. Ze kijkt me aan of ik gek ben, waar hou ik haar eigenlijk voor, dat heeft ze heus al lang uitgeprobeerd en ze bezweert me dat er echt helemaal niks mis is met die jas.
Ik vertrouw het zaakje nog steeds niet, zo ben ik nu eenmaal, en keer de jas letterlijk binnenste buiten. Het etiket lijkt echt, het tweede etiket lijkt ook al heel echt, de rits lijkt verschrikkelijk echt en zelfs op de naden valt niet het minste aan te merken. Zeer degelijk werk allemaal, het lijkt wel echter dan echt. Zou het dan toch...
Als ik wil kan ze voor mij ook zo'n jas regelen, ze hoeft er niets aan te verdienen, kleur en maat naar wens met als enige risico dat rood uiteindelijk toch blauw wordt. Nogmaals legt ze omstandig uit via welke kanalen verouderde series in opeens erg foute snit uiteindelijk toch op de markt terecht komen. Niet in het rijke Europa natuurlijk maar ver weg in China en voor spotprijzen. Na een week wikken en wegen wint mijn hebberigheid het van mijn wantrouwen en ik bestel zo'n fantastische waterdichte ademende jas bij haar.
In de tijd dat ik op de jas moet wachten verkneukel ik me af en toe al op mijn ongekende voordeel. Binnenkort zal ik er eindelijk helemaal bij horen met mijn echte stoere buitensportjas van een kostbaar topmerk. En dat voor vijfentwintig piek, wat een buitenkansje.
De jas arriveert eerder dan verwacht en ik ben er dolgelukkig mee. Eindelijk een lekkere warme en waterdichte woonjas. Hij zit van begin af aan als gegoten en overal waar ik kom hou ik mijn jas zo lang mogelijk aan. Met moeite hang ik hem elders op een kapstok want dat is wel een beetje het nadeel van zo'n duur merkje op je jas, dat je bang wordt dat je jas gestolen wordt. Daar heb ik met mijn zelfgenaaide hobbezakken nou nog nooit last van gehad.
Dan komt de eerste echte klaterende regenbui...
Ik zou misschien boos of teleurgesteld moeten zijn maar in werkelijkheid lig ik dubbel. Ziejewel, kwistetwel, dit is nog eens een goeie Chinese mop. Voorzichtige navraag leert dat mijn betrouwbare tussenpersoon bij nader inzien misschien toch nog nooit met de jas in de regen heeft gelopen, een klein beetje vergist of zo, kan gebeuren toch? Ze is verder nogal beteuterd en vraagt schoorvoetend of ik nu van die lekke badjas af wil.
Ik stel haar gerust: 'Welnee joh, ik heb nog nooit zo gelachen en weet nu dat ik tegen elke prijs zo'n woonjas wil, zo prettig en geruststellend was het gevoel om in een jas rond te lopen die het altijd en overal doet'.
Om de hoek koop ik enige tijd later een schandalig dure ademende jas van een veel te deftig merk. Hij is waterdicht, winddicht en zit als gegoten, nu al bijna tien jaar lang. Het is zo'n jas waarmee je blij bent als je in het bos een fraai spiegelende plas regenwater ziet. Zonder je een moment te bedenken gooi je jezelf met volle overtuiging in de natte drek, schiet je plaatje en loopt vervolgens door of er niets gebeurd is.
